Hihihaha, net gelezen op standaard.be dat de temperatuur in belgië de komende nachten zal dalen tot onder het vriespunt yippiee, hier wordt het net alsmaar warmer!! Het regenseizoen is bijna gedaan dus de temperatuur gaan weldra boven de 30 graden stijgen oleeeeee!! Soit, hierbij mijn verslag van de vierde week, veel leesplezier!

Stage in Mfou

Ingang van 't ziekenhuis in Mfou

Weliswaar was het geen stage in de ‘brousse’, ’t was toch zeker avontuurlijk! Mfou is een klein stadje op 20 km van Yaoundé, heel rustig met een klein marktje en vooral mensen die zich niet druk maken om blanken. Aangezien het ziekenhuis vaak Zwitserse studenten ontvangt voor een of ander project zijn ze hier in het stadje al redelijk gewend aan blanke mensen, heerlijk!

Eigenlijk gingen we zaterdagmorgen vertrekken met Jozef om 8u, eerst werd het 9u en nadien kregen we nog een telefoontje dat zijn jeep in panne was gevallen.. Uiteindelijk zijn we pas om 14u kunnen vertrekken. Perfect de normale gang van zaken hier, altijd een aanzienlijke vertraging als we ergens naartoe vertrekken. ’t Was geen enkel probleem, want intussen hebben we samen met Maman Julienne de bbq aangestoken en heerlijke brochetjes klaargemaakt, samen met wat gefrituurde patatten smullen maar!

Maman Julienne is hier omdat er deze week nog een Zwitserse dokter in ’t appartement logeert, hij is hier voor 1,5 week en werkt in opdracht van een zwiterse universiteit rond la santé publique. Hij is hier om reeds opgestarte projecten te evalueren, eventueel nieuwe projecten op te starten, mensen te motiveren om mee te werken.. Interessante man, weet heel veel en superenthousiast. We hebben wat gekeuveld over al zijn projecten, over Kameroen, over Prof. De Maeseneer, onze lessen communicatie, jaja heel interessant allemaal haha!

Toch in Mfou geraakt dus met Jozef, vlug naar het ziekenhuis ons nog gaan voorstellen bij de directeur (jaja, da’s altijd het eerste werk alsje een stage start, ze zijn hier heel gevoelig qua hiërarchie). En dan ons nieuwe stulpje gaan bewonderen: helemaal in orde! Comfortabel, het enigste dat ontbreekt is stromend water. Maar twas leuk om eens mee te maken

We moesten ons ’s morgens wassen in een teiltje, voor de wc door te spoelen hopen dat het wat geregend had die dag zodat je genoeg volle emmers hebt (de doorspoelreflex raak je na een week eindelijk wel kwijt), voorzichtig zijn met onze bidon water om te koken.. Het doet je wel nadenken, dat het helemaal niet zo vanzelfsprekend is dat er water uit de kraan komt als je die opendraait! We hadden trouwens 24h op 24h bewaking, zot he! Er zijn in het verleden wel eens inbraken geweest, en ze hebben beslist dat als er blanken logeren er zowel overdag (als wij naar de stage zijn) als ’s nachts altijd iemand aanwezig is, VIPbehandeling.

Onze VIP vuilnisbelt naast de deur! (hier wordt alle vuilnis gewoon op de hoop op 't straat gesmeten)

Oscar was de bewaker van overdag, en Gabriël onze nachtwaker – hij sliep in een kamertje in de tuin.. Kheb mij alleszins nooit onveilig gevoeld!

Dinsdag dan onze stage begonnen. Onze dag zag er als volgt uit: om 8uur verzameling van al het personeel in een zaaltje; de verpleegsters die de wacht deden ’s nachts (ja, geen dokters!) vertellen wie ze allemaal ontvangen hebben, welke diagnose en welke therapie ze gaven. De dokters aanwezig vragen dan nog wat door over de casus en geven nog wat uitleg over therapie - zo leren de verpleegster hier goed diagnosticeren en behandelen! Er wordt veel gelachen en ’t is een leuk uurtje ’s morgens. Erna is er ronde van alle gehospitaliseerden: er zijn ongeveer 60 bedden, een zaal pediatrie (zie hieronder)

Een zaal voor mannen, een zaal voor vrouwen (de dokter noemde ze les salles entre vie et mort) want bijna allen hebben ze HIV, gecompliceerd met bvb. Longpneumonie, hepatitis, ernstige gastro-enteritis, PID)

Twee zalen (mannen en vrouwen) enkel voor TBC (tuberculose) patiënten en enkele kamers voor post-op patiënten. Het zijn trouwens de generalisten zelf (dus ‘huisartsen’ en niet chirurgen) die hier de operaties doen! Hernia’s, hysterectomieën, weghalen cysten zijn de meestvoorkomende zaken. Anne heeft hier een abortus gezien (eigenlijk ‘un oeuf vide’ -waar geen foetus inzit- weghalen), bij ons gebeurt dat onder volledige verdoving, hier komt er gewoonweg geen enkele verdoving aan te pas! Da’s echt afzien voor de vrouw, superpijnlijk! En ze zijn nog niet echt omzichtig ook niet

Zoals je ziet zijn het allemaal redelijk ernstige pathologieën hier.. Na de ronde volgde ik consultaties mee met de generalisten. Ik mocht zelf de consultaties doen, joepiee, superinteressant, de dokter hielp wat als ik niet verder geraakte; maar zo leer je het meest van al bij.. het frans lukt ook beter en beter, grammaticaal nogal incorrect maar ik kan alles zeggen en de mensen verstaan mij toch bijna altijd.. Enkele pathologieën die ik zag: gastritis, dysenterie, malaria Grave, pyelonefritis, PID, pneumonie, hepatitis, zware anemieën, (on)gewenste zwangerschappen.. Soms wordt er hier gewoon een therapie opgestart zonder dat er enig onderzoek gebeurt is, gewoon omdat de mensen te arm zijn om alles te betalen: dus bijvoorbeeld bij vermoeden van anemie wordt er direct ijzer voorgeschreven, of bij vermoeden urineweginfectie direct antibiotica.. Geen evidence based medicine, maar t’is gewoon roeien met de spanen die je patiënten hebben..

Om 13u zijn de consultaties meestal afgelopen, dus mochten wij huiswaarts vertrekken, jaja nog efkes een luxeleventje voor onze stage pediatrie volgende week!

Eén namiddag heeft Jozef ons meegenomen naar het Parc National van Mfou; een sjanske dat hij een jeep heeft, want de weg was heerlijk slecht.

Zalige rit, van de ene bult naar de andere hotsen, opletten dat je niet in een halve meter diepe geul sukkelt, door de diepe plassen sjassen, nu en dan een slidingske, soms adem inhouden als we nog wel zullen door de modder geraken. Eén keer vastgezeten, maar geen nood: Jozef draaide ergens aan een van de wielen en hupsakee met wat ‘plus de force’ we gingen weer door! Het parc national van Mfou is een park vooral voor bedreigde apensoorten.

we hebben de nursery gezien van kleine chimpanseetjes, verschillende parken met grote chimpansees,

gorilla’s, bavianen (agressief jong!), witneusaapjes.. Zalig om te zien, zeker de chimpansees en gorilla’s die zo’n menselijke trekken hebben als ze spelen of met elkaar omgaan, of als ze krabben bij jeuk! Hihi, net zoals wij!

Nadien de terugweg, twas weer een gehotsebots door de zalige kameroenese natuur..

Voilasie dat was ons weekje Mfou, onze eindbeoordeling van de dokter was trouwens ‘exceptionnel’ want, zei hij, ‘le fait que vous êtes ici est déjà exceptionnel’! Katchiiiinng! :D

Weekend Kribi

Weekend Kribi

Jippie!! Een weekendje naar de kust! Een echte toeristische trekpleister in Kameroen, maar dat mag ook eens he, den toerist uithangen Vrijdag eerst nog een laatste voormiddag stage in Biyem Assi, helaas afscheid van de verpleegkundigen, dokters en vroedvrouwen snifsnif ’t was er echt leuk..

’s Middags onze koffers gepakt voor een weekendje zon! We waren van plan met de lokale bus naar Kribi te turfen (waar je 4 uur opeengepakt moet reizen), maar Nadesh heeft Roland toch kunnen overtuigen om met zijn auto naar Kribi te rijden – als we met vijf de benzine delen even duur als het busje.. Yep echt een luxe! Om 16u zijn we (natuurlijk met enkele uren vertraging) vanuit Yaoundé naar de zee vertrokken..

Khad echt nooit verwacht dat de weg ernaartoe zo mooi zou zijn.. Enkel de weg, met een weelde van groen errond, super! Kameroen is echt prachtig land, uren kan je door de natuur rijden, met enkel nu en dan een eenzaam dorpje met een klein marktje en lemen hutten

Aangezien we maar ’s avonds waren vertrokken was het nog eens extra prachtig met de ondergaande zon.. na elke bocht volgde er télkens weer een nieuw adembenemend panorama, kheb echt heeltijd mijn ogen uitgekeken!

Aankomst in Kribi was in het donker; we hebben nog even moeten zoeken achter een goed hotelletje (zonder al teveel beesten in de kamers, en toch betaalbaar) maar uiteindelijk zijn we goed toegekomen! Nog vlug naar een restaurantje om onze hongerige magen te vullen – wat vertraging tijdens het bereiden want er was zeker een kwartier stroompanne in de hele buurt, maar dan een overheerlijke sandwich gegeten met verse groentjes (ja, niet slim maar zooo lekker, en uiteindelijk toch genen toerista opgelopen, na een maand hier mag ik toch al eens een gokje wagen he)

Volgende dag vroeg uit de veren, afspraak met Evi Gruyaert! Jaja, we houden nog altijd vol, wie had dat gedacht! Derna goed douchke, weer een uurtje wachten op Roland en dan ontbijten: Vis! Niet bepaald mijn ontbijtgewoonte maar ’t heeft toch heel goed gesmaakt, vers uit de zee en op de bbq klaargemaakt, kan nie missen he

Eerst de vis uitkiezen en onderhandelen over de prijs..

Erna roosteren op de bbq, met wat kruiden derbij..

Dikke, platte, lange, korte, en ook krab - dat voor 1000 CFA pp, da's weeral geen geld! Je kan op het strand gaan relaxen tot ze de vis voor je hebben klaargemaakt. Njjammies, en we eten met onze handen lekker brielen! Met wat gefrituurde bakbananen (jaja, dat wordt hier mijn lievelingseten!) en wat baton de manioc..

Ons uitzicht terwijl we vis aten, ze zijn met grote netten vis aan 't vangen

Na het smikkelen tijd voor een plonsje! Palmbomen op het strand, hoge golven, warm water en veel zon, ideale combinatie!

Derna 7 km langs het strand gewandeld naar de watervallen, met de voetjes in het water spetterend hihi

De watervallen zijn een van de enigste in de wereld die zich rechtstreeks in zee uitstorten, waw overdonderd en 't zijn zo'n grote; keb mij daar toch niet in de stroming gewaagd

Nadien nog oorringen gekocht aan de kraampjes daarginds – 8 paar voor 2000 CFA (3euro) niet slecht he! als het op afdingen aankomt latek mij alleszins niet kennen, kdoe da veel te graag :)

’s Avonds nogmaals een visje gesmikkeld ('t is hier supergoedkoop, en we krijgen der toch geen genoeg van), alweer om vingers van af te likken!

Op de parking naast de viskramen hebben ze voor ons nen tafel neergepland! 't was precies een privé-etentje, heel gezellig!

Erna hebben we samen met Roland en Nadesh het uitgaansleven in Kribi verkend: gaan dansen in het plaatselijk discotheekje oleeee! Keb toch efkes gewacht tot de dansvloer wat volstond voor ik er mij ook aan waagde, maar erna flink afrikanisch gedanst: gewoon uw poep schudden, alles los, het gaat helemaal vanzelf! ’t Was ook een toffe mix van afrikaanse en westerse muziek.. En tout cas, keb zeker heel wat calorieen verbruikt! (op ene dag: lopen, wandelen, zwemmen én dansen, ik word bijgot nog sportief)

Zondag om 6 uur op! (ja, uitslapen zat er helaas niet in) nog een ochtendlijk plonsje in de zee, nog een ontbijtje vis en onze bagage verzamelen, Kribi is geweest. Roland heeft nog een ‘visje’ gekocht voor thuis: 12 kg! (kost amper 14000 CFA), da was nen kastaar zullu:

’s Middags terug naar Yaoundé vertrokken.. ’t was een heerlijk ontspannend weekendje, zo’n verschil met Yaoundé, daar is het altijd drukdruk.. We zijn nu helemaal klaar voor een nieuwe stage morgen in Mfou (een klein stadje 20 km buiten Yaoundé). Kben benieuwd hoe het daar zal zijn! Dadaaaa!!

Derde week stage

mmmm een lekkere vitamine A bonbon!

Bonsoir tout le monde, hier ben ik eindelijk weer! Ondertussen heb ik weer heel wat meegemaakt. Ik heb de echte afrikaanse gastvrijheid ontdekt, kheb genoten van hun hartelijkheid, hun gulle lach, hun heerlijke feestgerechten, stage gedaan in een klein dorpje, kheb uren in de auto gesleten genietend van de wonderlijke natuur (waw, kameroen is mooi!).. Alles gaat zo goed, en het wordt nog steeds beter! Ik geniet van elke seconde en kben zo blij dat ik hier geraakt ben.

Hieronder het vervolg van mijn blog (kzit een beetje achter he maar keb al verschillende keren een poging gedaan om mijn blog te posten: de ene keer is het de computer die blokkeert, de andere keer is er net als ik wil posten een stroompanne in wijk grrr en zowiezo gaat het hier al suuupertraag!)


Derde week stage: bij de superknoddige zwarte kindjes!

Ja, kga moeten oppassen dak er geen meepak naar huis! Een hele week meegevolgd met de pediater: een hele toffe madam die ook veel uitleg geeft. Kheb vanalles de revue zien: natuurlijk veel malaria en bronchitissen (alle mogelijke longgeluiden gehoord), maar ook huidziektes, gastro-enteritis met ernstige dehydratatie, scabies en helaas ook verschillende vormen van ondervoeding. Ha veerlie, ze werken hier trouwens allemaal met hetzelfde doekensysteem gelijk gij!

babytje, 1 maand van amper 2kg! Serieus ondervoed dus..
gelukkig was de auscultatie toch helemaal in orde

Ook hier hetzelfde probleem als op alle andere diensten: mensen hebben vaak geen geld om nog verdere onderzoeken te laten uitvoeren, en hebben geen geld meer om nog veel medicatie bij te kopen.. Soms zijn ze zelfs eerst zelf mediactie gaan kopen naar de apotheek – of nog erger naar een kraampje langs de weg gegaan; want da’s dan het geld voor een doktervisite uitgespaard. Helaas krijgen ze daar echt een ganse zak medicatie aangesmeerd: antischimmel, verschillende antibiotica, cortisone, een antimalaria siroop (die eigenlijk maar 4 uur stabiel blijft, dus zeker niet deftig werkzaam); echt ganse cocktails.. Zie maar op de foto wat een mama voor haar kindje met koorts heeft gekocht:

Ja, gewoon niet te doen he! En ook nog eens extra slecht omdat het resistentie van antibiotica – en ook tegen malaria in de hand werkt – tenminste als ze al geen neppillen hebben gekocht.

Voila, hier zieje de pediater aan het werk! Ik zit op het krukje ernaast mee te volgen Hier op de foto is het kindje al getroost, maar vaak krijgen ze de borst terwijl de dokter uitleg geeft voor de te volgen behandling

Soms gebeurt er dan iets waar je wel heel hard moet van slikken, taferelen die je in België niet voor mogelijk houdt.. Zo was er deze week een vrouw aan het bevallen van een tweeling. Nadat het eerste kindje is geboren sluit de vrouw haar benen en weigert nog verder de persen. Het tweede kindje is gestorven in de buik en doodgeboren.. Alhoewel deze verhalen mij heel hard aangrijpen krijg ik het niet over mijn hart die vrouw te veroordelen; heeft ze thuis al 10 monden te voeden en heeft die kleine weinig kans op overleven?, of brengt het ter wereld brengen van tweelingen misschien ongeluk? Ik weet het niet. Regelmatig komen hier toch vrouwen die bijvoorbeeld een stuk of 12 bevallingen achter de rug hebben, waarvan er dan enkele kindjes tijdens de bevalling gestorven zijn, en enkele nog op jonge leeftijd waardoor er dan uiteindelijk nog 7 of 8 overschieten.. Weeral wordt mij duidelijk dat leven en dood hier alomaanwezig is, het staat veel dichter bij de mensen dan in België; je wordt er zo vaak mee geconfronteerd.

De laatste dag van de week hebbek meegevolgd met vaccinaties. Samen met een verpleegster alle kindjes wegen, zien welke vaccinaties ze moeten krijgen en eventueel een bonbon geven (Vitamine A) en alles registreren - dat was mijn werk!

Alle mama's met kindjes zitten te wachten aan de vaccinologie knoddig he! - alster eentje begint te wenen doen ze helaas allemaal mee

Het vaccinatieprogramma (gratis vaccinaties trouwens) werkt hier alleszins goed; het percentage kinderen die hun vaccinaties gekregen hebben ligt hoog, wat supergoed is! Gezond zijn en blijven is hier een belangrijk goed. Zeker gezien de grote armoede en het ontbreken van enige verzekering is ziek worden hier dikke dikke miserie..

Prikje!

Weekend 13 oktober

Ons weekend is alvast goed gestart: zaterdagochtend waren we uitgenodigd bij de vertegenwoordigster van Bledina. Yepyep, ons eerste farmaceutisch gesponsord etentje ;) ’t was heeel lekker. Ze kwam ons afhalen aan ons appartement en bracht ons naar haar thuis. Daar hebbek eindelijk nog eens genoten van een lekker kopje koffie, samen met stokbrood, kaas (ook een zeldzaamheid hier), fruitsap, natuurlijk Bledina-poedermelk, boter, omelet en als toetje.. pannenkoeken!!!!

Mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm!!

Ze had trouwens een fantastisch uitzicht in de buurt, die heuvels rond Yaoundé, tout autour, echt fotogeniek:

In de namiddag afsproken met Roland voor de voetbalmatch. Afspraak om 10u30, dat wil dus zeggen dat hij zo tegen 13u30 toekwam, jaja die afrikanen! D'abord, naar een meertje in de buurt gaan sightseeën..

Een heel schoon meer, helaas met zeer ambetante vliegjes die direct tot bloedens toe bijten auch! Gelukkig hadden we onze chemische stinkie muskitospray bij, die pullekes zullen vlug leeg zijn. Na het meertje tijd voor voetbal - absoluut de nationale sport hier: overal waar je ook komt in ’t stad zijn er wel ergens mensen aan ’t voelballen op een veldje. Op de piste waar we ’s morgens gaan lopen is er ook altijd voetbaltraining bezig, gelijk welk uur we komen; de zondag zijn er zelfs tal van groepkes aan het voetballen op de piste rond het voetbalplein; dan moeten we niet lopen maar slalommen- en vooral hopen dat we geen bal op ons hoofd krijgen.

De voetbalmatch! Kameroen tegen l’ile Mauritius, in kader van eerste ronde in de selecties voor wereldbeker 2010. Fantastisch, heeel veel volk op de tribunes, en bij het begin zingt heel het stadium de nationale hymne mee, uit volle borst, begeleid door een militaire blaaskapel: gelukkig veel rumoer in de tribunes want ze bliezen niet echt recht. Derna voorstelling van de spelers en dan match: bij elke bijna-goal heel veel tumult op de tribunes! En heel de wedstrijd door kregen we gratis commentaar, voor ons naast ons achter ons. Uiteindelijk was de wedstrijd niet zo spannend, nadat Kameroen al 5-0 voorsprong had begonnen ze er op het veld bijna ook een lolletje van te maken. Hoeraa, maar ze zijn toch gewonnen he, en wij hebben – ondanks de verschrikkelijk brandende zon recht in ons gezicht – heel goed gesupporterd..

Zondag, ’s morgens met Raphaël afgesproken, een Kameroenees die ook vorig jaar veel met de belgen heeft rondgelopen. Hij heeft wel niet zoveel tijd meer om met ons op te trekken als voorheen aangezien hij een baantje heeft in de plaatselijke cyber

Eerst verschillende wijken van Kameroen ontdekt: langs nauwe gangetjes en kleine huisjes, een waterpomp waar de hele buurt water komt halen naar le quartier briquetterie: een moslimbuurt waar er heel veel stofjes verkocht worden. De winkel waar Raphael aan een goed prijsje stofjes kan kopen was gesloten, dus dat is helaas voor een andere keer.
Erna de mont fébé beklommen, een heuvel aan de rand van Yaoundé gelegen. Heel tof uitzicht als we boven aankwamen!

Raphaël nam ons mee naar een mooi uitkijkpunt maar merde: twee politieagenten kwamen ons tegemoet. Volgens de politie – die zag dat we blanken waren waar ze nog waarschijnlijk iets aan konden verdienen - bevonden we ons op privéterrein en was het daar verboden om foto’s te trekken. We hebben zeker een halfuur verloren aan het discussiëren over wiens gelijk maar we zijn tóch weggekomen zonder smeergeld te geven, ha!

Pfioe, tijd om na die ganse beklimming uit te rusten, waar beter dan in het Mont Fébé hotel: iedere zondag gaat er een familiebuffet door met een life-bandje en nadien een gratis duik in ’t zwembad.. buikje rond gegeten en heerlijk ontspannen!

Helaas heeft de zon tijdens de wandeling op de Mont Fébé en het zwemke derna goe zijn best gedaan..

.. khad een mooi kreefterood kleurtje 's avonds! Gelukkig hadden we het weekend ervoor aloë-vera geplukt op de berg, dus nu konden we eens een echt natuurproductje te smeren, heerlijk fris en recht uit de natuur, kannie beter!

Tweede week stage

Halllooo!! Hier een verslagje van deze week. Kheb een beetje vanalles uitgestoken in het ziekenhuis: mijn eerste dagje heb ik meegevolgd met de interniste. De pathologie is zeer divers, van tuberculose tot malaria, hypertensie, diabetes, HIV. De dokter is een zeer geëngageerde mevrouw, het was dan ook een toffe dag. Ze organiseert bijvoorbeeld in het hospitaal in november een diabetes- en hypertensieweek; en in december een week rond HIV. Het is de bedoeling dat de patiënten en hun familie, en mensen at risque tijdens die week naar het ziekenhuis komen omdat er dan vanalles te beleven valt: er wordt iedere dag voorlichting gegeven over de ziektes; er worden gratis testen afgenomen en mensen worden gestimuleerd om over hun problemen te praten. Men bereikt tijdens deze week veel mensen die via mond-aan-mond reclame toch eens een kijkje komen nemen; ze moeten immers niets betalen.. Ik heb dan ook besloten om deze projecten een financieel steuntje in de rug te geven; met het geld kunnen ze extra materieel aankopen, die het ziekenhuis nadien ook kan blijven verder gebruiken. Alvast hierbij een hele grote merci aan oma en alle andere mensen! Ik zal de donatie hier zeker heel nuttig kunnen besteden..

Preventie posters contre le SIDA..

Tijdens de consultaties werd er met de HIV-patiënten gediscussieerd over oplossingen voor het grote probleem AIDS hier. De overgrote meerderheid van de gekende patiënten is immers vrouwelijk. Ze worden veel gemakkelijker bereikt, bijvoorbeeld tijdens hun prenatale consultaties wordt er altijd flink gehamerd op het feit dat ze die HIV-test moeten uitvoeren voor het welzijn van het babytje in de buik. Mannen laten de (gratis!) test zelden uitvoeren, le SIDA is hier flink taboe. Bijgevolg sterven de mannen vaak jong, en aangezien zij meestal de enige kostwinner zijn in het gezin is het economisch een ramp - voor het gezin en zeker ook voor de samenleving.

De dossiers van HIV-patiënten dit jaar in het district hopital

Condooms gebruiken is hier helaas ook taboe (en kost ook geld!). Jonge meisjes worden hier op straat door oudere mannen aangesproken (ons buurmeisje Vanessa heeft het al enkele keren meegemaakt). Aangetrokken door het geld- velen leven in grote armoede- gaan ze in op de aanzoeken, met alle gevolgen vandien. Als deze mentaliteit blijft aanhouden zal SIDA zich razendsnel blijven uitbreiden over de populatie. Een mentaliteitswijziging is dus echt noodzakelijk; de gratis test en therapie is al een goede start, maar door het taboe rond SIDA heeft het zeker geen voldoende effect..

Helaas positieve HIVtest.. Bovenaan de door de staat verdeelde -minder betrouwbare chinese test; onderaan een betrouwbare franse test om het resultaat te bevestigen.

Nadien heb ik ook twee dagen meegevolgd op de prenatale raadplegingen; die dagen verlopen als volgt: alle zwangeren worden ’s morgens verwacht; van elk worden de parameters genomen (bloeddruk, gewicht) Daarna wordt iedereen samen binnengeroepen in een lokaaltje en wordt er een een halfuurtje voorlichting gegeven over alles wat met de zwangerschap te maken geeft: alarmsymptomen, intieme hygiëne, voorbereiding op de bevalling, vaccinaties, het nut van de bloedonderzoeken enz.. de patiënten mogen ook vragen stellen. Een leuk onderonsje en veel animo! Nadien vertrekt iedereen weer naar buiten en worden de zwangeren een voor een gezien voor het klinisch onderzoek. Tijdens deze twee dagen heb ik al meer dan 50 vaginaal touchers uitgevoerd (tijdens mijn ganse stage in belgie waren het nauwelijks 5)

Vrijdag dagje in het labo: een klein kamertje met twee microscopen en een machine voor de bloedformule. Eerst eventjes meekijken; erna mocht ik zelf Widal-testen, HIV testen en CRP bepalingen uitvoeren wel leuk: met de pipet en allerlei kleurige reagens. Helaas verschillende positieve HIVtesten :s Keb ook verschillende keren door de microscoop meegekeken maar da’s heeltegans niet makkelijk..rode spikkeltjes, witte bollen, blauwe streepjes, aiaiai pas facil! De laborant heeft mij toch enkele mooie voorbeelden getoond van gonococcen en tuberculosebacillen.

De widal-testen in uitvoering

In de gang naast het laboratorium gaan iedere morgen de vaccinaties voor de kindjes door (is hier wel goed geregeld; bijna alle kindjes zijn in orde met hun kindervaccinaties).. De hele morgen was het dus werken in een weelde van gebleit; daarbij ook nog eens het geroep van kindjes die moeten bloed geprikt worden voor het labo, een ware kakafonie! Ziezo, volgende week volgt nog een weekje pediatrie bij een hele toffe dokter (Anne stond er deze week bij) ’t zal zeker interessant worden!

Vr 3 oktober

Terug de vrijdagse vergadering meegevolgd waarop de therapie van HIV-pt wordt besproken. Een bont kaketoetje van verpleegsters, sociaal verpleegkundigen en dokters die allemaal wel hun zegje doen; niet makkelijk om te volgen! Nadien, op de middag krijgen we wel gratis een broodje, met 3 eiers erop gesmeerd; needankje zonder piment want da’s hier veeeel te straf! (Joris, ge zoudet hier naar uw goesting ebben zullu!)

Toen we wilden vertrekken van 't ziekenhuis kreeg koning regen net weer een geweldige kuur; aldus weer een uurtje afwachten onder ’t afdak (en ondertussen Herman van het secretariaat zijn eerste woordjes nederlands geleerd). ’S avonds in een restaurantje hier in de buurt gaan eten; geen idee welke groentjes we voorgeschoteld kregen, maar ze waren wel heel lekker !

Nog een voordeurbeestje

Za 4 oktober

Verslagje van ons zaaaalig weekend! Helemaal op zijn Afrikaans: we zijn te weten gekomen waar het voedsel vandaan komt en ook hoe het bereid wordt, we hebben afrikaanse tradities en ook wat afrikaanse natuur meegepikt, aldus over de gehele lijn geslaagd!

Zaterdagmorgen redelijk vroeg opgestaan voor een weekenddag (om 8u al hihi) om naar onze Afrikaanse vriendin Nadesh te vertrekken. Met haar zijn we dan naar de markt van Ossus gegaan om de wekelijkse inkopen van hun gezin in te slaan. Het is zo dat hun gezin de hele zaterdag besteden aan het inkopen en dan het klaarmaken van het eten voor de hele week.

Massa's bakbakbananen en vanvoor (dat rood) zijn palmnoten -
die moet je in grote morzel fijnstampen om palmolie uit de vezels te halen

Die markt was zoooo groot! En –verschillend van andere markten- echt heel gezellig. De mensen riepen niet heeltijd naar ons ‘ah les blanches, ma chérie, tu me veut?’ maar lieten ons gewoon lekker rondslenteren. Ze verkochten er echt vanalles

Een chaos van kraampjes, nauwe doorgangetjes waar je om de minuut eens moet uitwijken om een volgestapelde kar te laten passeren, mooi gestapelde groenten, in ’t midden een slagerskwartier met grote messen, varkenskoppen en zwetende krachtpatsers, een kraampje met diepvroren vissen. Kledij, schoenen, kuisgerief, enz enz! Natuurlijk massa’s mensen, overal gediscussieer om een goeie prijs te bedingen. Helemaal mijn habitat, ik vond het zalig mij eronder te mengen. Hieronder nog enkele sfeerfotookes.. (nu we gevonden hebben dat je ze op de computer kunt comprimeren en dan gemakkelijk kunt uploaden kunnen we er jullie heeeel veel tonen)

Na de markt beladen met vele zakken bepakt terug naar Nadesh thuis; de jongens waren al begonnen met het aansteken van de vuurpotten waarop later alles gekookt werd:

Een hele namiddag koken; we hebben echt vanalles klaargemaakt! De saus van maniokbladen alleen al is heel wat werk: eerst wassen, steeltjes afdoen, tot moes stampen (kvoel het nog in mijn armen.) en op 't vuur koken

Zie die spieren! Keb mijn uurtjes fitness wel gehad :)

Palmolie gemaakt van de palmnoten...

maniokwortels en zoete aardappelen klaargemaakt; aubergines voor in de pindanotensaus..

Na 4 uur kokkerellen (en vooral veel kletsen en lachen, ja vrouwen onder elkaar) konden we met grote honger aan tafel schuiven om van al ons bloed zweet en tranen ook nog eens te proeven; 10/10, jaja! Echt schitterende dag

Zo 5 oktober

’s Morgens nog toerke gaan lopen (om 9u dus eigenlijk al in pleine soleil, warmwarmwarm!). Erna onze afrikaanse kledij (die we voor 3 euro op de markt hadden gekocht) aangetrokken om eens die fameuse afrikaanse mis mee te beleven.

Ons zondags kleedje!

En ’t was inderdaad de max! Om 10u stonden we te wachten voor al de derde mis die dag (der zijn er 4 op zondag: om 6u-8u-10u en om 12u). Tot 10u15 wachten tot de mis van 8u was afgelopen en een stroom mensen de kerk verliet. Amainie, die kerk zit dus 4 keer per dag vol! Maar de viering is dan ook de moeite: de hele mis wordt opgeluisterd door maar liefst 2 zangkoren inclusief muziekband die elk om beurt een gospelliedje brengen (jaja, zoals in de films, met een leadzangeres en swingende muziek). De pastoor kon er ook wat van, alle liturgische teksten heeftie gezongen (de preek en de eerste lezing waren de enige momenten van de mis wanneer niet gezongen werd). Iedereen in de mis klapt mee met de handen, en het koor danst erop los, met pomponnekes derop en deraan! Ambiaaance verzekerd; de twee uur-durende mis is dan ook voorbijgevlogen..

In de namiddag worden we door Roland opgehaald; hij brengt ons naar een van de heuvels in de buurt van Yaoundé voor een bergwandeling in de overweldigende afrikaanse natuur; de foto zegt al heel veel he:

Hij heeft twee vrienden van hem meegenomen die hun weg daar goed kennen. ze wezen ons hun plantages aan en toonden hoe de bevolking hun groenten en fruit op de flanken van de berg kweken: mais, boontjes, pindanoten, palmbomen (voor palmolie, en palmwijn), papayabomen (foto),

mangobomen, sinaasappelbomen -met een wedstrijdje oranges vangen, cacaobomen (lekker zoet om zo op te zuigen) enz enz

Vers van de boom gesneden, njam!

Toen ze op een bepaald moment riepen stampen! Stampen! Hadden we niet door waarom; tot we grote mieren onze benen voelden opwandelen en prikken prikken waaaa! We waren vlug aan ’t stampen dan; en nog harder als ze zeiden dat die beesten graag naar ‘les parties nobles’ gingen, ajejakkies!

Via steile kronkelpaadjes door het bos zijn we na een leuke klimpartij bovengeraakt. Daar was het genieten van het mag-ni-fiek uitzicht; zo ver dat je kon zien!

Efkes uitrusten en onze ogen uitkijken, een beetje blijven plakken...

Toen we juist onze weg terug aanvatten begon het lichtjes te regenen; jaja, we hadden prijs na enkele minuten begonnen het te stortregenen en help ’t was 18u, dus ’t duurde niet lang meer tegen het ook donker werd. 'T werd dus een avontuurlijke weg terug naar beneden; langs al die modderpaadjes die door de regen omgetoverd waren in glijbanen, en bovendien alles op de tast. Uw reporter ter plaatse heeft gelukkig maar een stuk of 5 keer uitgegleden, maar ze vond het de max!! We zijn heelhuids en volledig bemodderd benedengeraakt; nog een welverdiend drankske in een plaatselijk cafe en dan doodmoe maar helemaal voldaan ons beddeke in..